Wie betaalt de veerman?

Voor ik iets ga neertikken over de dag van vandaag keer ik nog even terug naar gisteren én deze morgen zeer vroeg...

Ik ben gisteren immers lang blijven genieten van de magnifieke zondersondergang over de zee in Vennesund, en heb toen iets eigenaardigs gezien...

Om 23 uur 36 was de "bol" van de zon eindelijk aan de horizon verdwenen, maar ze had de omgeving met wolkjes, bergen en zee net daarvoor al wondermooi gebruikt als onderdeel van haar prachtige decor om allerhande kleurschakeringen te voorschijn te toveren.

En, plots, enkele minuten later kwam ze weer te voorschijn, net alsof het zonsopgang in het westen was, om dan na enige tijd opnieuw aan de einder te verdwijnen...

Ik had gisterenavond nog geruime tijd zitten puzzelen om het tijdsschema van onze rit van vandaag te doen kloppen, en dus was het één uur gepasseerd alvorens onder het dekbed te kruipen...

Donker was het natuurlijk nog niet.

Ik had de wekker deze morgen om half negen gezet, maar iets voor achten was ik er weer uit.

Ontbijtje, wasbeurt en het beetje dat moest worden ingeladen zat snel in onze Partner...

De ferry van uit Holm was reeds actief en de eerste ladingen vrachtwagens en mobilhomes werden al gelost.

Wij vertrokken voor ons eerste traject van een klein uurtje richting Horn, waar we om 11 uur een eerste ferry konden nemen.

We waren er iets na tienen, en stonden achterin de eerste file.

Er zijn vakken geschilderd genummerd van 1 tot 3, wie eerst arriveert rijdt vak 1 binnen tot dit vol voertuigen staat, en dan volgen de vakken 2 en 3...

Wie eerst komt gaat ook eerst aan boord...

De ferry was alweer op tijd, het "lossen" ging snel en het laden ook...

Er was ruimschoots plaats en na een kleine 20 minuten reden we aan wal in Andalsvågen, van waar we verder reden naar Forvik, slechts 16 kilometer verder, van waar we de 2de veerboot zouden nemen.

Ook daar was voldoende plaats, maar er stonden vrij veel mobilhomes en campervans, die hoger zijn dan personenwagens, en dus moesten een aantal auto's, waaronder die van ons, aan de linkerkant van de ferry parkeren op wat ik het "straatje" pleeg te heten : een smalle strook op de boot die eerst licht hellend omhoog gaat tot een eerste verdieping, waar ook een aantal personenwagens worden geparkeerd, en langs de andere kant licht hellend omlaag om de veerboot weer af te rijden.

Dit "straatje" is op die eerste verdieping evenwel zeer smal in het midden, omdat daar een uitgang is naar de toiletten en de "lounge", en mijn "voorrijder"had last met het inschatten van de breedte van zijn auto, zodat het een tijdje duurde eer hij daar voorbij was geraakt, en bovendien moesten hij en ook ik onze auto parkeren op het hellende vlak naar beneden...

Handrem goed optrekken en auto "in vitesse" laten staan.

Het ontschepen ging echter vlot aan de kant van Tjotta...

Het was een prachtige boottocht doorheen een fjord, tocht die ruim 50 minuten duurde en waarbij de uitzichten alweer magnifiek waren.

We waren deze morgen met vrij veel bewolking vertrokken in Vennesund en we hadden reeds enkele spatjes regen op de voorruit gehad, maar nu was er weer veel blauw in de lucht.

We reden terug aan wal in Tjotta...De eerste 2 ferries waren een tractatie van de Noorse overheid en waren gratis. Elk jaar komen er een aantal veerdiensten bij die gratis zijn, en deze waren er bij...

Van af Tjotta reden we verder richting onze verblijfplaats deze avond, maar iets na het verlaten van de ferry stond er een toeristisch wegwijzertje, en we beslisten het te volgen en tot aan het kerkje te rijden, dat stond uit te nodigen.

Het was een tof kerkje, met een speciale toren, maar het bleek tevens een herdenkingscentrum te zijn voor Petter Dass. Na opzoeking weet ik nu dat hij een belangrijk Noors dichter uit de 17de-18de eeuw, afkomstig uit deze regio, is geweest.

Het was alleszins een prachtig bezoekerscentrum, en er boven stond een herdenkingszuil met zijn buste er op.

Toen we daar boven stonden hadden we een prachtig uitzicht op de fjord en er voer net een schip van Hurtigruten voorbij.

Hurtigruten is een Noorse overheidsmaatschappij die oorspronkelijk postschepen inzette om over water, waar er hier meer dan genoeg van is, poststukken en pakjes te vervoeren.

Heden ten dage vaart deze maatschappij nog steeds dagelijks van Oslo tot Kirkenes in het hoge Noorden, zo een tocht duurt 12 dagen, maar nu zijn het voornamelijk betalende passagiers die deze boottochten meemaken.

De schepen, geen mastodont-cruiseschepen maar eerder van het formaat van de vroegere "pakketboten" op de lijn Oostende-Dover (voor diegenen die dat nog hebben gekend, de RMT, die deze lijn uitbaatte is reeds sedert 1998 ontbonden), doorkruisen allerhande fjorden en zeestraat in Noorwegen, het jaar door.

We vervolgden onze route, er stonden waarschuwingsborden voor schapen en koeien op de weg, dan weer voor elanden...

Er lagen inderdaad geregeld schaapjes in de straatberm, dan weer zag je koeien staan, loslopend, die rustig langs de weg, grazend de passerende auto's aankijken zoals alleen een koe dat kan, en na enige tijd roept Bettina : "daar stonden 2 elanden..." Er was niet direct een auto achter mij, dus keerde ik de auto en reed een 100-tal meter terug, en daar stonden in de graskant inderdaad 2 elanden te eten...

Ze bekeken ons ook zoals een eland dat kan, en aten rustig verder...

Een vinkje weg op de lijst...

Wij weer verder en toen zagen we in de verte een speciale brug "opduiken", de Helgelandsbrua...

Een kabelbrug van 1065 meter lang, 12 meter breed en 138 meter hoog...Niet zo hoog en lang als de Pont de Normandie, maar toch ook behoorlijk impressionnant...

We vervolgden onze weg, richting Levang, waar we vandaag onze laatste ferry zouden nemen, deze naar Nesna, waar we deze avond slapen.

Bij aankomst in Levang stond er een behoorlijk lange rij wachtende voertuigen voor de ferry, en deze vaart slechts elk uur en een kwartier...

Bettina was eens tot vooraan de rij wachtenden gewandeld en wij stonden als 47ste in de rij, maar er stonden ook vrachtwagens en kadetten van mobilhomes tussen, die veel plaats opeisen...

Ik had er geen benul van hoeveel voertuigen er zo meekunnen met een ferry...

Wij stonden er voor de ferry van 15 uur 15, en toen deze aankwam van uit Nesna en zijn lading loste telde ik 68 voertuigen die ons passeerden...

Dus, dat zou moeten lukken, en dat lukte ook, maar we belandden weer in het "straatje", maar deze keer moest ik parkeren op de helling naar boven.

De ferry werd volgestouwd, slechts enkele laatkomers werden "veroordeeld" om te wachten op de volgende veerboot.

De overtocht verliep vlot, en ons logement is ook weer kort bij de haven gelegen.

We slapen op een camping, maar eigenlijk in een hotelkamer...

Het inchecken was peanuts, en toen gingen we iets eten in het enige "echte" restaurant dat vandaag open was, maar de kok en de dienster konden de toevloed aan gasten amper bolwerken, zodat we ongeveer een uur op ons eten moesten wachten...

Geen probleem, ondertussen had de halve liter Nordland-pilsener al gesmaakt.

Bettina is deze avond nog eens op wandel geweest, ik ben nog wat inkopen gaan doen, en ben nu mijn dagverslag van deze alweer gevarieerde en mooie vakantiedag aan het beëindigen.

De zonsondergang is iets minder dan gisteren, maar 't is nog droog, bewolkt, maar nog rond de 20°.

Morgen rijden we verder Noordwaarts, en hoe dat verlopen is kunnen jullie eventueel lezen, morgen of later, het gesproken woord vergaat immers, het geschrevene niet...