Daguitstap met de trein...

Ons hutje hier bij het meer van Hafslo is prachtig gelegen, magnifiek uitzicht op het meer, en de bedden zijn uitstekend...

We hebben dus weer schitterend geslapen, waren op tijd in ons bed gekropen, en we waren vóór de wekker wakker...

We hadden de wekker op 8 uur gezet, want we gingen vandaag op uitstap met de trein.

Deze treinreis staat geboekstaafd als één van de mooiste van de wereld, en wij wilden dat dan ook eens ervaren...

Ik had de tickets voor de Flåmbana, zo heet die spoorlijn,van thuis uit via tinternet besteld, en we hadden een retourtje met vertrek om 12 uur 10 in Flåm.

Flåm is echter op 82 kilometer van onze logies gelegen.

Bijna elke toerist die Noorwegen bezoekt wil die Flåmbana-ervaring meemaken, en aangezien Flåm zelf ongeveer 400 inwoners telt, zijn logementen in Flåm en de onmiddellijke omgeving peperduur, en dus boekte ik deze leuke accomodatie op 82 kilometer afstand. 82 km. Is peanuts tijdens een roadtrip van 10 000 kilometer of meer, niet?

Na ons ochtendwasje en ontbijt gingen we de baan op tot Mannheller, waar we nog eens een ferry namen...

Dat was lang geleden...We reden eerst door een tunnel van 6,6 kilometer, en toen we daar door waren stonden we bij de Ferry...

Er lag er net eentje, hij steekt elke 20 minuten de Sognefjord over, en we konden meteen aan boord rijden.

Tegen dat we uitgestapt waren was de ferry reeds afgevaren.

Na een kwartiertje reden we in Fodnes weer aan wal en vervolgden onze weg enkele kilometers om dan terecht te komen bij de Lærdaltunnel...

Dit is, met een lengte van 24,5 kilometer de langste autotunnel ter wereld, met dien verstande dat je er zelf door rijdt met je auto, zonder dat je auto een trein op gaat...

De gedachte is raar, 24,5 kilometer zonder daglicht, maar vorig jaar zijn we ook door de Gotthardtunnel gereden en eerder deze reis ook reeds door een tunnel van 14,4 kilometer lang.

Uiteindelijk is 24,5 kilometer de afstand denk ik van Dendermonde naar Koekelberg, maar je hebt geen verkeerslichten...

In de Lærdaltunnel mag je 80 km/uur rijden, en na een minuut of 18 ben je er dan ook doorheen...

Daarna nog een tiental kilometer tot Flåm, en we vonden er vrij vlot parkeerplaats op de parking bij een hotel waar, tegen betaling (in Noorwegen betaal je in steden of bij toeristische attracties steeds vrij veel parkeergeld) ook een aantal plaatsen voor niet-hotelgasten beschikbaar waren.

We wandelden richting station, het was er vrij druk, want de toeristische rondvaarten op de Sognefjord vertrekken ook vlak bij het station, en we gingen even checken of we met ons online-ticket zo aan boord van de trein zouden kunnen, wat ons werd bevestigd...

Nog wat rondkuieren en tegen rond half 12 gingen we naar het perron.

We hadden immers geen gereserveerde zitjes, en dus wilden we toch een plaatsje bij het raam bemachtigen.

De trein, komende van Myrdal, waar wij ook heen zouden rijden, kwam toe, en loste zijn kudde toeristen.

De zaak is wel goed georganiseerd : de terugkerende toeristen verlaten de trein via het platform, dat in 2 is gedeeld, en achter de afrastering in het midden van het perron wachten de toeristen voor de volgende trein, en wanneer de "terugkeerders" weg zijn worden de poortjes geopend en kunnen de wachtende toeristen instappen.

Alles verliep zeer ordentelijk...

We hadden een plaatsje bij het raam, en om 12 uur 10 zette de trein zich in beweging.

De trein wordt getrokken door een electrische locomotief die zes wagons voort trekt, en achteraan hangt een andere electrische locomotief die mee duwt. .

Deze trein rijdt een traject van slechts 20,2 kilometer, maar hij vertrekt op een hoogte van 2 meter boven de zeespiegel en hij stijgt tot een hoogte van ongeveer 850 meter boven de zeespiegel.

We reden door een 20-tal tunnels, waarvan de meeste "met de hand" werden gegraven.

Aan deze spoorlijn werd in 1923 begonnen en ze werd in 1940 in gebruik genomen, en was bedoeld als goederenspoorlijn voor de goederen die van en naar de Sognefjord werden vervoerd via de spoorlijjn tussen Oslo en Bergen, die in Myrdal passeert.

Nu is het een toeristische topper, waarvoor je best reserveert.

Dat is hier een routinezaak, eigenlijk pendelen 2 treinen permanent tussen Flåm en Myrdal.

De rit is prachtig, de uitzichten op bergen, dorpjes, watervallen en rivier zijn prachtig, het mooie weer vandaag was natuurlijk mooi meegenomen...

Bij momenten zie je het lager gelegen spoor waar je reeds bent over gereden en dan besef je het stijgingspercentage...

Wanneer je al een tijdje aan het rondreizen bent in Noorwegen, zoals wij, dan is er eigenlijk niets nieuws onder de zon tijdens deze treinrit, maar het blijft een zeer leuke ervaring, zeker als je beseft dat je in een trein zo snel stijgt.

Eens in Myrdal kan je ofwel een aansluitende trein naar Bergen of Oslo nemen, ofwel met de trein terug naar beneden, wat wij deden.

Je kan ook fietsen huren en meenemen op de trein, om dan met fiets af te dalen langs een gravel road, of te voet terugwandelen...

De fietsoptie kent vrij veel succes, en er is trouwens ook een zipline...

Wij hielden het eenvoudig...Het was een mooie rit, we doen dat trouwens geregeld tijdens buitenlandreizen, de lokale treinen gebruiken...

Wanneer we terugkeerden in Flåm vertrokken we terug naar onze verblijfplaats.

In plaats van opnieuw de Lærdaltunnel door te rijden, die "ervaring" hadden we sedert deze morgen, kozen we er voor de "oude" route te rijden, hier gekend als de Aurlandsfjellet.

Om deze tijdrovende route in te korten werd net die tunnel gebouwd, in 5 jaar tijd...

Wij dus op pad op deze scenic route.

Het begon weer met smalle weggetjes, met geregeld verbredingen om het passeren van 2 voertuigen makkelijker te maken.

Waar wij geen rekening hadden mee gehouden was dat er op deze route een uitzichtpunt, Stegastein genaamd, is gelegen, dat een prachtig uitzicht biedt op de Sognefjord en Flåm, van op een leuk letterlijk uitstekend platform.

De vele toeristen die Flåm aandoen willen dit niet missen, en op de weg er naar toe was 't missepot...

Onervaren chauffeurs of mensen die de breedte van hun voertuig niet kennen of niet kunnen inschatten blokkeren letterlijk wanneer ze tegenliggers van wat groter formaat tegen komen.

Je ziet op dergelijke toch wel smalle wegen soms mobilhomes in oversize die tilt slaan wanneer ze een tegenligger van hun kaliber moeten kruisen.

2 personenwagens kunnen meestal, niet altijd, zelfs op de smalle wegen elkaar rakelings kruisen...

We hebben er dus een tijdje stil gestaan, tot er eentje toch is moeten achteruit rijden...

De brave man was er van aangedaan, duidelijk, maar een Fiat Panda is misschien een goed alternatief...

We maakten ook een stop bij Stegastein, bewonderden ook van op die plaats de magnifieke fjord, en vervolgden onze weg.

De weg bleef klimmen, de begroeiing werd weer dunner en dunner, bergmeertjes doken op...

De schaapjes maakten rustig gebruik van de weg, maar hier meer om zich te verplaatsen, daar waar ze andere dagen soms midden de weg lagen te herkauwen of slapen...

De weg was vrij smal, de taluds naast de weg vrij diep, en vangrails stonden er niet, dus was 't toch opletten wanneer er tegenliggers waren, maar iedereen had blijkbaar 't zelfde idee...

Plots dook er een kudde geitjes op langs de baan : die hadden we nog niet gehad, hier in Noorwegen... Weer een vinkje weg...

De beestjes wandelden rustig verder en kwamen onze auto bewonderen...

We vervolgden onze weg op de "243" en maakten nog een stop bij een magnifieke waterval, de "Sluppen"...

We hebben er hier al tamelijk wat gezien, maar dit was één van de betere...

En weer reden we verder, nog een tiental kilometer tegen 8% naar beneden op smalle wegen, maar er waren gelukkig niet te veel tegenliggers meer....

Het was immers al late namiddag.

Zo belandden we weer op zeeniveau bij de Sognefjord, en volgden de oever een heel eind, en namen terug de ferry deze keer van Fodnes naar Mannheller.

Weer de tunnel van 6,6 km door, en we vervolgden onze weg om in Sogndal een brug, niet indrukwekkend groot, maar wel mooi, over een versmalling in een zijarm van de fjord, over te rijden.

Nog enkele kleinigheden gekocht in de supermarkt in Sogndal, bij ons logement zijn geen winkels in de onmiddellijke omgeving,  en dan verder naar Hafslo, onze slaapplaats ook voor deze nacht.

Morgen rijden we naar de hoofdstad van Noorwegen, Oslo, waar we 2 nachten logeren, even buiten het stadscentrum...

Het weer was een surplus, zeker weten, maar dit was weer een mooie, gevarieerde vakantiedag in het mooie Noorwegen...

Hasta la vista...