Een dagje Runde...

We overnachten hier 2 keer omdat dit toch wel een speciaal eiland is, namelijk een vogeleiland...

Gisterenavond maakten we al een serieuze beklimming naar het uitzichtpunt waar de papegaaiduikers elke avond omstreeks 20 à 21 uur " invliegen" na hun daguitstap op zee om voedsel voor hun kroost te vergaren.

Vandaag wilden we de kolonie Jan-van-Genten eens gaan bekijken.

De weersvoorspellingen gaven voor vorige nacht en deze voormiddag veel kans op neerslag, en dat klopte ook.

Deze nacht heeft het behoorlijk geregend en ook deze morgen vroeg, en dus beslisten we ons eerst eens uit te slapen...

Dat mag ook al eens, 't is immers vakantie...

Dat lukte ook, een goed ontbijt na de wasbeurt en we maakten ons klaar om op wandel te gaan.

Dat het een pittige wandeling zou worden konden we vermoeden, na onze eerste kennismaking gisteren.

De benen waren behoorlijk bij mij, ik ben immers geen gerodeerde wandelaar zoals Bettina, en ik ben vrij goed gerecupereerd van gisteren.

Niet dat het ver was, maar wel behoorlijk steil bergop en dus ook bergaf.

We vertrokken rond de middag, het was intussen inderdaad droog en er kwam meer en meer blauw aan de hemel.

Eerst moesten we weer de steile klim naar een hoogte van ongeveer 100 meter " overwinnen", en met het nodige gepuf lukte dat ook weer, en dan gingen we rechtsaf richting vuurtoren en richting uitkijkpunt naar de Jan-van-Gentkolonie.

Het eerste gedeelte ging zacht omhoog en was voorzien van een soort stukken natuursteen als plaveien, afgewisseld met vlonders, op de plaatsen waar het te drassig was. We wandelden doorheen turfgebied, en na enige tijd begon het weer stevig te klimmen.

Een zeearend zweefde over het eiland op zoek naar eten...

We wandelden tot een hoogte van ongeveer 250 meter, en daalden dan eerst even tot aan het punt waar je kan afdalen naar de vuurtoren.

Je moet nadien die steile helling weer langs dezelfde weg terug klimmen, en dus lieten we dat gedeelte van de wandeling over aan anderen.

We vervolgden onze weg tot aan het uitkijkpunt Raudenipa, op een hoogte van 230 meter, van waar je de kolonie Jan-van-Genten kan bekijken.

Ze nesten op de rotsen en vliegen heen en weer op zoek naar voedsel voor hun gebroed, maar dit gebeurt een hele dag door.

Er zijn er duizenden maar je kan/mag ze niet van nabij bewonderen, maar je ziet ze wel bezig in hun bedrijvigheid.

Vanaf daar klom Bettina nog wat verder tot het hoogste punt, gelegen op 294 meter, ik hield het klimwerk voor bekeken, hoewel ik ook nog een klein stukje moest terugklimmen, en keerde langs dezelfde weg terug, hoewel ik een shortcut kon nemen.

We bereikten ongeveer gelijktijdig het punt waar de beide wandelpaden elkaar kruisen op ongeveer 100 meter hoogte, en daar waren de schaapjes en geitjes juist aan het verhuizen van de ene wei naar de andere...

Leuk om zien, en een leven van jewelste, wat een gemekker...

We vervolgden onze weg naar beneden en kwamen toch behoorlijk moe terug aan ons hutje bij de zee, waar de gin-tonic deugd deed...

Deze avond nog wat was gedaan, seffes nog bagage pakken, en morgen rijden we weer verder, iets meer Noordwaarts...

Langzaam maar zeker...

Het was weer een prachtige dag vandaag, het uitzicht op zee en omliggende eilandjes is prachtig, en ook Runde en de camping "hebben wel iets", zoals zoveel in Noorwegen, en de inspanning loonde zeer de moeite...

Tot een volgende..