Dag 7 : De eerste dag bumpy roads...

Vorige nacht hebben we weer goed geslapen, al waren de hoofdkussens aan de zachte kant...

Voor het slapengaan hadden we nog iets geconsumeerd en de prachtige sterrenhemel boven de Oranjerivier bewonderd.

Deze morgen waren we weer goed op tijd wakker, verfristen ons en maakten de bagage klaar, want die zou vanaf kwart na acht opgehaald worden.

We waren goed op tijd om ze buiten te zetten en gingen toen ontbijten.

Het was weer zeer gevarieerd, maar we pasten vandaag voor de eieren, die op bestelling werden klaar gemaakt.

Na het ontbijt keerden we nog even terug naar huisje 2, afrekenen hadden we gisteren reeds gedaan, en onze bagage was inderdaad "verdwenen".

Iedereen was weer op tijd, en iets vóór negenen startten wij onze route.

We verlieten de Norotshama lodge en gingen de hoofdweg op, langs uitgestrekte druivengaarden.

Iets daar voorbij reden we langs een "township", waar de gastarbeiders ofwel permanent wonen, voor zij die ook buiten het hoogseizoen hier werk hebben, ofwel tijdelijk tijdens het oogstseizoen.

Piepkleine houten hutjes met een rieten dak, soms gemaakt uit metalen platen...

Tussenin staan er geregeld wc-hokjes, gemaakt uit dezelfde bouwmaterialen.

Soms staat er een schotelantenne te blinken.

We maakten nog een korte stop aan de lokale Spar van Aussenkehr om iets te kopen voor onze "lunch" deze middag.

Er was niet zoveel beschikbaar voor iets "lunchachtigs", maar met crackers, bananen en koekjes zijn we de dag doorgekomen.

We vervolgden onze weg en het asfalt was op en we kwamen terecht op de gravel roads, waar we nog geruime tijd zullen op rijden.

"Onze" Johannes kent zijn vak en rijdt op een verantwoorde manier over deze hobbelige wegen.

We reden door een dor, rotsachtig landschap met gevarieerd laag  struikgewas.

De oogjes vielen af en toe dicht door het monotone gedaver van de truck over de gravel road, maar meestal gaven we onze ogen de kost, genietend van het ook voor ons "nieuwe" landschap.

We waren op weg naar de Fish River canyon, naar het schijnt één der grootste canyons ter wereld.

De Colcacanyon in Peru hebben we reeds bezocht, dé Grand Canyon in de USA nog niet.

We arriveerden er iets na de middag, en Johannes "dropte" ons bij een uitzichtpunt, van waar we, na van het inderdaad indrukwekkende uitzicht op deze mooie, brede én diepe canyon te hebben genoten, terugwandelden via een wandelingetje van een tweetal kilometer langs de canyonrand.

Het uitzicht op de meanderende Fish River was inderdaad fenomenaal.

Aan het eind van de wandeling was er een picknickplaats, waar we onze "lunch" naar binnen werkten.

Eens dit gebeurd was vervolgden we onze weg en na enige tijd werden er enkele dwergzebra's gespot.

Er stonden er 3 bij elkaar en iets verder op stond een vierde exemplaar onze truck te begapen, weliswaar van op een zeer veilige afstand.

De tocht ging verder en tegen een uur of vier arriveerden we bij "Ai-Ais"...

Dit heeft niets met artificiële intelligentie te maken, maar is wel afgeleid uit één of andere Afrikaanse taal, en het betekent "heet-heet".

Als je weet dat hier natuurlijke warmwaterbronnen zijn, dan ken je meteen de herkomst van de naam.

Er is inderdaad een warmwaterbron, met een temperatuur van 65°, waar je best niet in gaat baden, maar waar je luchtbellen soms ziet opborrelen en waar je soms de waterdamp ziet opstijgen...

Er is ook een mooi zwembad, maar het water is aan de koude kant, en iets verder op maakten we nog een korte wandeling, de Fish River canyon in.

Het uitzicht was evenwel niet spectaculair.

Binnen het hotel zijn er ook een aantal warmwater-zitbaden, maar die hebben we niet gebruikt.

De barmeid daarentegen serveerde mij wel een frisse halve liter Hansapils en de gin-tonic smaakte Bettina ook....

Het is vandaag behoorlijk warm geweest.

Straks gaan we hier eten, en trachten om deze tekst op het internet te krijgen, want de WiFi is hier pover tot onbestaanbaar.

Goeienavond, nog...