Dag 4 op de Faeröer-eilanden : We trappelen ter plaatse...

Da's bij wijze van spreken, hé, dat ter plaatse trappelen...

We logeren hier 2 nachten op het eiland Borðoy, in het plaatsje Norðdepil...

Ook hier is het bed niet super breed, maar wel beter dan op ons eerste logement op de Faeröer, en we hebben dus goed geslapen.

Het is hier super rustig, mooi uitzicht, en "ons" eiland en diegene die er aan grenzen zijn alle zeer klein.

We doen het hier dus rustig aan, niets moet, alles kan...

Eerst op ons gemak ontbeten met uitzicht op de Hvannasund en het tegenoverliggende eiland Viðoy. Daarop is ook het plaatsje Hvannasund gelegen, aan de overkant van deze zeestraat, die wordt overbrugd door een dam tussen Norðdepil en Hvannasund.

Een "sund" staat voor een zeestraat tussen eilanden, een fjord is een grote inham in de zee, soms kilometers diep landinwaarts...

Er is vandaag veel bewolking en het regent geregeld.

Dat zijn ook de voorspellingen voor de volgende dagen, maar w'hebben al veel prima weer gehad voor deze kontreien.

Na het ontbijt gaan we op verkenning : eerst rijden we de dam over naar het eiland Viðoy en rijden daar via een bijna 2 kilometer lange tunnel doorheen de berg naar het plaatsje Viðareiði, dat eigenlijk, naast Hvannasund dat hier net tegenover ligt, het enige dorp is op Viðoy.

Deze eilanden zijn stuk voor stuk immense rotsmassa's waardoor men een aantal tunnels heeft geboord, waardoor deze dorpen enigszins bereikbaar werden.

Deze tunnel werd blijkbaar pas in 2016 geopend. Daarvoor was het dorp bereikbaar via een gevaarlijke kustweg. 

Viðareiði is een relatief groot dorp met hoofdzakelijk boerderijen, en vanaf het uiteinde van het dorp, waar het kerkje staat, kijk je uit op mooie kliffen, waar vrij veel zeevogels rondzwerven.

We reden terug door de tunnel naar Hvannasund.

Van uit het haventje van dit dorp vertrekt een kleine passagiersferry naar de eilanden Svinoy en Fugloy, doch hij vaart slechts als er passagiers zijn en als je een ticket koopt voor een  bepaald eiland, dan moet je er ook afstappen, en kan je pas ten vroegste de dag erna terug, op reservatie...

Daarna reden we de 2 tunnels door, waardoor we gisteren naar Norðdepil waren gereden van uit Klaksvik, richting het eiland Kunoy.

Deze 2 bijna aan elkaar vast hangende tunnels, die samen bijna 4 kilometer lang zijn, werden blijkbaar pas einde 2024 geopend, en vervangen een oude éénvakstunnel met tegenliggend verkeer en met uitwijkhavens, die dateerde van 1967.

Eens die tunnels door moesten we rechts af slaan en keken uit op de immense rotspartij die het eiland Kunoy is.

Om het dorp Kunoy, waarnaar het eiland is genoemd, of het is andersom, te bereiken moesten we weer door een ruim 3 kilometer lange tunnel met slechts één baanvak, maar met 21 "uitwijkhavens", waar je geacht wordt te wachten voor tegenliggers.

Bij de heenrit richting Kunoy hadden wij voorrang, bij de terugkeer moesten wij "uitwijken", wat we in de praktijk 2 keer moesten doen...

Van uit Kunoy heb je uitzicht op Kalsoy, dat enkel per ferry bereikbaar is van uit Klaksvik, maar door de bewolking was het zicht op het eiland niet denderend, maar bij momenten waren de verschillende grijze tinten aan de hemel, afgewisseld met zonlicht, dat trachtte door te breken, prachtig.

Het uitzicht op de rotsen en kliffen blijft, zelfs met bewolking, impressionant...

Bij de terugkeer en na de tunnel maakten we een ommetje langs Klaksvik om de voorraad tonic bij te vullen...

Kwestie van geen malaria te krijgen, newaar, genoeg kinine innemen, geleerd van de Engelsen in India, en het gaat iets beter naar binnen met wat gin erbij...

Daarna reden we terug richting Norðdepil, maar stopten nog even in Arnafjørdur, een leuk plaatsje, gelegen aan de Arnafjardarvik, waarbij "vik" voor baai staat...

Vóór de tunnel van 1967 er was, waarvan eerder sprake in deze tekst, moesten de mensen blijkbaar te voet de berg over, en ook hun doden werden destijds over de berg naar Klaksvik gedragen om daar begraven te worden.

Da's een tijd geleden, maar nu ook niet zo enorm lang...

Ze gaan er hier dus enorm op vooruit de laatste decennia...

Intussen was het opgehouden met regenen en de zon belichtte deze baai prachtig.

We reden verder richting ons logement en reden even langs Norðtoftir, 5 huisjes groot...

Onderweg passeerden we weer een paar leuke schaapjes, en naast deze herkauwende diertjes en die 5 huisjes stond er ook een hypermodern bedrijf, dat de naam Bakkafrost draagt.

Ik had deze naam al eerder gezien hier, en blijkt dat dit een toonaangevend  bedrijf is op wereldvlak in de sector van de zalmkweek en de verkoop er van.

Het bedrijf is afkomstig van de Faeröer-eilanden maar heeft ook vestigingen in Schotland.

Het draaide in 2024 een omzet van 930 miljoen €, maakte daar bijna 119 miljoen € winst op, en verwerkte ruim 90 000 ton schoongemaakte zalm, da's het gewicht zonder ingewanden en kop.

Met vis kan je dus blijkbaar toch wat verdienen als kweker, al blijkt vooral de handel op de Faeröer het meest winstgevend te zijn.

Nadien reden we nog naar Muli, een "dorpje" wat verder dan Norðdepil, langs dezelfde zeestraat, maar slechts bereikbaar via een weg die ooit asfalt heeft gezien, maar da's lang geleden.

Het was laveren tussen de putten geblazen, maar we hadden wel een mooi uitzicht op de zeestraat, een waterval, uitgestrekte grasvelden vol grazende en herkauwende schapen.

Sommigen hadden geen zin om zich recht te zetten toen we aan kwamen gereden, andere kwamen nieuwsgierig naar ons kijken toen we stopten...

Ze blijven zo'n toffe en mooie dieren...

We kwamen bij Muli, maar je mag met de auto het "dorp" niet in.

Blijkbaar woont er niemand meer sedert 1992 en zijn de gebouwen die er staan vakantiehuisjes.

We reden terug naar Norðdepil, kookten nog eens zelf, er is immers geen eetgelegenheid én we hebben tijd en een uitstekend appartement, ook op het vlak van voorzieningen.

Daarna deden we het verder rustig aan.

Het weer was niet schitterend, maar we hebben weer een rustige, leuke dag gehad op en omtrent Borðoy.

Morgen verplaatsen we ons nog een laatste maal binnen deze prachtige archipel, en rijden naar Eysturoy, waar we in het Noorden gaan logeren gedurende 2 nachten.